Zeydiyye fırkası

Posted by

Zeydiyye Fırkası:
Hazret-i Hüseyn’in oğlu İmâm-ı Zeynelâbidîn’in vefatından sonra, hazret-i Ali taraftarı olduklarını söyleyip, diğer Ashab-ı kirama karşı kötü sözler söyleyenler, alim ve fakih bir zat olan oğlu Zeyd’in etrafında toplandılar. Müslümanların parçalanmasını isteyen münafıklar, Zeyd bin Zeynelâbidîn’in ilim için çeşitli memleketlere yaptığı seyahatleri bahane ederek onun hilafete geçmek için etrafına adam topladığını söyleyerek halifeyi aleyhine kışkırttılar. Zeyd bin Zeynelâbidîn Kûfe’ye gelince, Ehl-i beyt taraftarı gözüken ve Ashab-ı kiramın bazılarına kötü sözler sarf eden kimseler onu halifeye karşı kışkırtarak halife tarafından yakalattırılacağını söylediler. Zeyd bin Zeynelâbidîn bu endişeyle hazırlanmaya başladı. Kendisine taraftar gözüken on beş bin kadar kimse biat etti. Halife Hişam bin Abdülmelik de, Zeyd bin Zeynelâbidîn ve taraftarları üzerine kuvvet gönderdi. Halifenin askerleri Kûfe’ye yaklaştıkları sırada, kendisine taraftar gözüken Ashab-ı kiram düşmanları ona; “Ebû Bekr ve Ömer’e (r.anhümâ) düşman ol!” dediler. Zeyd bin Zeynelâbidîn; “Büyük dedem olan Resûlullah’ın sallallahü aleyhi ve sellem sevdiği iyi kimselere düşmanlık edemem” cevabını verdi. Onları bu tür sözler sarf etmekten men etti. Bunun üzerine dört yüz kişi hariç diğerleri savaş alanını terk ettiler. Bu kimselere ayrılanlar, terk edenler manasında Râfızîler denildi. Hazret-i Zeyd’in yanında kalanlara ve sonradan onların yolunda olduklarını söyleyip Ehl-i sünnetten (Peygamber efendimizin ve Ashab-ı kiramın yolundan) ayrılanlara Zeydî, bu fırkaya da Zeydiyye adı verildi. Zeyd (r.aleyh) bu savaşta şehit edildi. (Abdülazîz Dehlevî-Şehristânî)

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir