İbn

Posted by

İbn: Oğul anlamına gelmektedir. Bu ifade bir ismin önüne geldiğinde “.. oğlu” anlamına gelmektedir. Çoğunlukla isimlerde İbn ifadesi ismin başında değilse , bin şeklinde yazılır. Türkçede genellikle Farsça’dan gelen -i isim tamlama eki kullanılır. Örneğin İbn Sina yerine İbn-i Sina veya İbni Sina şeklinde okunur ve yazılır

İbn ile ilgili kelimeler:
İbn-i arz: Garip, gurbette bulunan.
İbn-il celiâ: Meşhur kişi. Namlı ve şöhretli adam.
İbn-i dehaliz: Hırsız.
İbn-ül habbe: Ekmek.
İbn-i haram (İbnü’l-haram): Nikahsız anadan doğan çocuk, piç.
İbn-i hurre: Dürüst, doğru ve namuslu insan.
İbn-i ırs: Gelincik dedikleri küçük hayvan.
İbn-ül mâ: Su kuşu.
İbn-i mikraz: Sansar.
İbn-i sebil: Yolcu. Seyyah.
İbn-ül üns: Dost.
İbn-i üsbuayn:
1-) Çok güzel genç.
2-) Ayın on dördü.
İbn-üs-sebil: Misafir.
İbn-i vakt (İbn-ül-vakt):
1-) Zamanın uyarına giden, vaktin icaplarına göre hareket eden kişi. Zamane adamı. Mizaç ve tabiata göre söz söyleyen kimse.
2-) tasavvuf; Geçmiş ve gelecek kaydından kurtulup kendisi için sadece içinde bulunduğu zaman var olan ve o zamanın gereklerini yerine getiren, böylece Allah’ın o andaki tecellisine uyan sufi
İbn-i verdân: Hamam içinde olan kara çekirge.
İbn-i yevm (İbnü’l-yevm): Yarını düşünmeyen, gününü yaşayan, kaygısız kimse.
İbn-i zükâ: Sabah.
İbn-üz zaman: Zamanın çocuğu. Zamane çocuğu. Devrin adamı.
İbn-i zinâ (İbnü’z zinâ): Zina sonucu meydana gelen çocuk. Piç.
Lebine (libne): Kerpiç.
İbniye (bintü’l ibn): İslam miras hukukunda ölenin füruu arasında kendinden başka kadın mirasçı bulunmayan kız evlat, ölenin oğlunun veya oğlunun oğlunun… kızı.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir