Ahfa

Posted by

Ahfâ:
1-) Çok gizli, alem-i emrin (madde ve ölçü olmayan ve arşın üstündeki alemin) beşinci ve son latifesi (makamı, mertebesi).
2-) Kalb, ruh, sır, hafi, ah-fa şeklinde sıralanan “letafet-i hamse” sonuncusuna verilen ad (Atvar-ı seba’nın sonuncusuna da Ahfa denir)
3-) Çok gizli, pek gizli.

İnsana Âlem-i sagîr yani küçük alem denir. Âlem-i sagîr on kısımdan meydana gelir. Bunların beşi Âlem-i emrdendir. Bu beş mertebe; kalb, ruh, sır, hafi ve ahfadır. Bunların asılları, kökleri Âlem-i kebîrde (İnsanın dışındaki alemde)dir. Ahfâ latîfesi, mertebelerin en sonu ve en yukarıdaki mertebedir. (İmâm-ı Rabbânî)

Kuran’da Ahfa ile ilgili ayetler:
Taha suresi 7. ayet:
Arapça:
وَإِن تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى
Okunuşu:
Ve in techer bil kavli fe innehu ya’lemüs sirra ve ahfa
Anlamı:
Sen sözü açığa vursan da, gizlesen de Allah için birdir. Çünkü O, gizliyi de bilir, ondan daha gizli olanı da.

Ahfad: Torunlar. Hafidler. Evlâd oğulları. Yardımcılar.
Ahfas: İşkembeler, kırkbayırlar.
Ahfaz: Alçak ve çukur yer. (Mc: Çok alçak gönüllü. Mütevazi.)

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir